Jusuf

Jusufi a.s. (Jozefi) ishte djali i Jakubit a.s., i dashur shumë nga babai i tij. Kjo xhelozi i shtyu vëllezërit e tij ta hedhin në një pus dhe të thoshin babit se e hëngri ujku.

Karvanë tregtarësh e gjetën Jusufin dhe e shitën si skllav në Egjipt. Ai u ble nga Azizi (ministri), në shtëpinë e të cilit u rrit. Jusufi dallohej për bukurinë e tij të jashtëzakonshme dhe karakterin e pastër.

Gruaja e Azizit (Zulejha) u magjeps nga bukuria e Jusufin dhe u përpoq ta joshte. Por Jusufi, me devotshmëri ndaj Allahut, refuzoi duke thënë: "Allahu na ruajt!" Ajo e akuzoi rrejshëm dhe ai u burgos.

Në burg, Jusufi interpretoi ëndrrat e dy të burgosurve. Kur Faraoni pa ëndrra misterioze, njëri prej tyre e kujtoi Jusufin. Jusufi interpretoi ëndrrat si paralajmërim për shtatë vite begatie pasuar nga shtatë vite zie.

Faraoni e nxorri Jusufin nga burgu dhe e bëri ministër të thesarit. Jusufi menaxhoi rezervat e grurit dhe shpëtoi Egjiptin nga zia. Vëllezërit e tij erdhën për grurë pa e njohur, por Jusufi i fali dhe i bashkoi familjen.

Jusufi është shembulli i durimit ndaj padrejtësisë, i pastërtisë morale përballë tundimit, dhe i faljes ndaj atyre që të kanë dëmtuar. Surja Jusuf në Kuran tregon historinë e tij të plotë.