Jakub

Jakubi a.s. ishte djali i Ishakut a.s. dhe Rebekës, dhe nipi i Ibrahimit a.s. Emri i tij tjetër është Israil, prej të cilit Beni Israilët (fëmijët e Israilit) e morën emrin.

Jakubi kishte dymbëdhjetë djem, nga të cilët më i dashuri ishte Jusufi. Xhelozia e vëllezërve të Jusufit e çoi në tradhtinë e njohur ku e hodhën në pus.

Kur Jusufi u zhduk, Jakubi qau aq shumë sa humbi shikimin. Por ai kurrë nuk humbi besimin në Allahun. Ai thoshte: "Durimi im është i bukur. Allahut i kërkoj ndihmë për atë që më tregoni."

Pas shumë vitesh, kur Jusufi u bë ministër i Egjiptit, Jakubi udhëtoi në Egjipt me familjen e tij. Jusufi ia vendosi këmishën e tij mbi fytyrë dhe Jakubi rifitoi shikimin - një mrekulli nga Allahu.

Jakubi jetoi ditët e fundit të jetës së tij në Egjipt, i rrethuar nga djemtë e tij. Para vdekjes, ai i porositi djemtë të mbeteshin muslimanë dhe të adhuronin Allahun e vetëm.