Ibrahim

Ibrahimi a.s. (Abrahami) lindi në Mesopotami (Iraku i sotëm) në një shoqëri që adhuronte idhuj. Që nga fëmijëria, ai vërejti pamundësinë e idhujve dhe kërkoi të vërtetën përmes arsyes dhe vëzhgimit.

Duke parë yjet, hënën dhe diellin, ai kuptoi se asnjë prej tyre nuk mund të jetë zot pasi të gjitha perëndojnë. Kjo e çoi në njohjen e Krijuesit të vetëm - Allahut të Lartësuar.

Ibrahimi u përball me popullin e tij dhe babain e tij Azerin, duke i thirrur të braktisin idhujtarinë. Kur ata refuzuan, ai theu idhujt e tyre dhe për këtë u hodh në zjarr. Por Allahu e shpëtoi duke urdhëruar zjarrin të jetë i ftohtë dhe i sigurt për të.

Pas emigrimit nga Mesopotamia, Ibrahimi udhëtoi në Sham, Egjipt dhe përfundimisht në Arabinë. Me gruan e tij Haxheren dhe djalin Ismailin, ai i la ata në luginën shterpë të Mekës me urdhër të Allahut.

Vite më vonë, Allahu e urdhëroi Ibrahimin të sakrifikonte djalin e tij Ismailin. Të dy iu nënshtruan vullnetit të Allahut, por Allahu e zëvendësoi Ismailin me një dash - kjo ngjarje përkujtohet çdo vit në Kurban Bajram.

Ibrahimi dhe Ismaili ngritën themelet e Qabesë në Mekë dhe u lutën që Allahu të dërgonte një profet nga pasardhësit e tyre - një lutje e plotësuar me ardhjen e Profetit Muhamed ﷺ.